Islanıyorum,ada vapurunun üzerimde martılar uçuşuyor .
Dalgaların yükseldiği denizle konuşuyorum,
Ben elimi yüzümü ayrılıkla yıkıyorum,
Karıştırıyorum geceyi suskunluğun ertesinde,
Bastığım kumsalda deniz zehir karıştırıyor ruhuma,
Seninle başlıyorum zamanın diğer yarısına,
Kapıların ardında yanan ışıklardan bir hüzme oluyorum dudaklarına,
Sadece izi bulunmayan bir hasret kalıyor bana,
Dalıp gidiyorum yosunların kimsesizliğine,
Sanki hiç olmayacakmış gibi balık oluyorum,
Yüzgeçlerimde oksijen baloncukları dans ediyor,
Yeryüzünü göremiyorum . O masmavi rengi,
Sanki artık hiç tanımıyorum,
Ne okuyorum sonrasında,nede yazabiliyorum aşkı sana,
Sen anlatıyorsun bana,
Ben iki elimi bırakıp yangın yerinde,
Yani yüreğimde hiç yazmayan bir kalemin,
Alışılmadık gölgesinde,
Sana çoğalan düşlerimle seni dinliyorum,
Sevmeliyim diyorum seni aklıma,
Görmeliyim diyorum,Daha çok içime çekebilmeliyim seni,
Derken ucu bucağı sınırsız bir umman sessizliğinde buluyorum seni,
Sor beni yalnızlığa diyorum,
Daha önce yazdığım gibi,
Anlatsın kaç iklimi sırtımda taşıdığımı sana,
Bilmezsin biliyorum,
Hiç deniz oldunmu sen benim gibi,
En olmadık anda tutuyorum kendi ellerimden sana geliyorum,
Varmısın diyorum , varmısın yalınayak koşmaya hayata,
Şiirler bir yazılıyor bir siliniyor sevdaya idam edilen uykularına,
Nefes nefese kalıyor yüreğim,
Yeryüzünü terkediyor gençliğim ve
Denizde balık olmayı bekliyor sendeki düşlerim,
Belkide bu benim en son isteğim……
